با اینکه دلم می خواست با تمام وجودم

داد بزنم : به خاطر تو

بهش گفتم: بخاطر هیچ کس

پرسید: پس به خاطر چي زنده هستی؟

با اینکه دلم فریاد می زد به خاطر تو

با یک بغض غمگین

گفتم : به خاطر هیچ چیز

ازش پرسیدم: تو به خاطر كی زنده هستی؟

در حالیکه اشک در چشمانش جمع شده بود 

گفت: بخاطر کسی که به خاطره هیچ زنده است

                                      چیکه چیکه دست بارون خواب شیشه ها رو دزدید

دیوارای سنگی باد دل به پیچکا سپردند

                                                        ابرا با ستاره هاشون دل کفترا رو بردند

اما من اینقده بی تو تک و تنها تو خیابون واسه تو گریه می کردم 

                                                                                    عاشقونه زیر بارون

اون شبی که دستای باد موی بید شونه می کرد

                                        رازقی با طعم شعراش کوچه رو دیوونه می کرد 

چشمای اشکی شبنم دل سپرده بود به باغچه

                                        رنگ و روی عاشقی داشت گل سرخ روی طاقچه

اما من اینقده بی تو تک و تنها تو خیابون واسه تو گریه می کردم

                                                                                    عاشقونه زیر بارون

اون شبی که دو تا قمری دل می دادند عاشقونه

                                                 واسه هم قصه می گفتند توی ایوون خونه

وقتی که ابرا رو دنیا رنگ فردا می کشیدند

                                                  ماهیای عاشق آب خواب دریا رو می دیدند

اما من اینقده بی تو تک و تنها توی خیابون واسه تو گریه می کردم

                                                                                    عاشقونه زیر بارون

بار اول تو رو دیدم                                            پشت یک پنجره بودی 

                  ته تاریکی وحشت         سبزی منظره بودی

بار دوم توی کوچه                                              مثل آفتاب برهنه

                رو کرده چشم ستاره         رفتی تا آخر صحنه

بار سوم توی قلبم                                         تو دیگه یه خونه داشتی

            که با دستات واسه خونم      سقفی از ترانه کاشتی

بار چهارم تو نبودی                                         حتی عکستم نبودش

             دستی از پنجره اومد          تو رو از دلم ربودش

بار پنجم توی سرما                                         سایه ی داغ نفسها

            یخ زد و از یاد من رفت      که بگم دروغ حرفات

بغض تلخ این سکوتو بشکن ای بغض ترانه

                                                  بگو با من از سپیده تا طلوع بیکرانه

رد شو از کوچه ی تردید تو شب شکستن من

                                    ریشه کن رو خاک این دل تازه شو تو فصل مردن

بگو از مرگ ستاره توی قتلگاه خورشید

                                                   بگو که آخر قصه تازه شد اول تردید